Tüm zamanların en iyi 5 Resident Evil oyunu

Kendini Resident Evil'in Kraliçesi ilan eden arasında biri olarak, Resident Evil Requiem'in gelişiyle başlarken, Capcom'un 1996'da birinci kez gün yüzüne çıkan harikulade dehşet serisi Resident Evil'den en iyice beşimi listelemeye şart verdim. Dokuzuncu bölüm 27 Şubat'ta yayınlanacak, hazır mısınız?

5. Resident Evil 3 Nemesis Yeniden Yapımı.

Capcom'un sinsi ilaç şirketi Umbrella hakkında olan serisinin üçüncü bölümü, bizi Resident Evil 1'den ikisi aylık sonraları ve Resident Evil 2'deki felaketten tek gün önce Raccoon City'ye geri götürdü. Bu oyunda, sadık taraftarlar, tek oyunda gerçekten kendimize sıçmanın nasıl tek şey olduğunu deneyimledik; tek oyunda güvenlik sandığımız yerde oturup Nemesis, The Shining'deki Jack Nicholson gibi duvarın arkasından ortaya çıktı ve bize artık güvenliğin yok olduğunu gösterdi.

Artık nefesimizi toparlayacak hiçbir mekan güvenli değildi ve kalbimiz hızla atıyordu, sürekli çok fazla sakızı ve dahaaz dişi olan adam tarafından peşimize düşüyordu; oyunu onun hırlayan S.T.A.R.S. sesiyle çok hızlı ilerledik. Orijinale kıyasla daha inceliği formatına rağmen, Resident Evil 3 Remake gerçekten eğlenceli tek macera, her arasında biri ne kadar benim zevkime göre dahaaz kısa olsa da. Bir Resident Evil daima yeterince uzunluğu olamaz.

Resident Evil 3'teki kentselleşen ortamı gerçekten çok sevdim.

Bu tek reklamdır:

4. Resident Evil Code Veronica

RE2 ile RE3 arasında geçen oyun, bizi Raccoon City'den denizin ötesine, Umbrella tarafından sonsuza dek saklanması lüzumenler için tek cezaevi olarak kullanılan küçük Rockford Adası'na götürdü ve işte kayıp kardeşi Chris'i arayan Claire Redfield rolünde bulduk. Oyun, bence ne kadar iyice olduğu için yeterince övgü alamayan Resident Evil oyunlarından arasında biri ve seriden bahsedildiğinde çoğu zamanlar unutuluyor. Ama benim için, oyunu kaçırmak istemediğim için neredeyseymiş tek talih harcamamı sağlayan oyundu.

Ayrıca, inanılmaz derecede havalı grafikleriyle beni gerçekten şaşırtan ve zamanından dahaaz ileri hissettiren Resident Evil oyunlarından biriydi. İki çılgın ikiz, Alfred ve Alexia Ashford'un hikayesi inanılmaz derecede eğlenceliydi ve oyunun sona ereceğini düşündüğümde hissettiğim sevinci hatırlıyorum, ama devam edip oyunun yepyeni tek bölümü açıldı. Code Veronica'da hâlâ o tatlı, önceki usul Resident Evil ruhu, bulmacalar ve korkular vardı, sonraları farklı tek yöne gitti ve bu takdir edildi.

Chris, oradaki mısın?!

Bu tek reklamdır:

3. Resident Evil 1 Yeniden Yapımı.

Capcom, bu birinci oyunla gün yazdı; Sam Raimi'nin Evil Dead oyununda en oğullar gördüğümüz düşmanları tozdan çıkarmayı başardılar ve zombileri yıllarca hepimizi korkutacak tek şeye dönüştürdüler.

Burada ise insanoğlu eti avlarında dahaaz daha sıkıcı ve yavaştılar, ama nedenler telaş etsinler ki? Sonuçta, onların arkadaşları vardı, Avcılar ve Kızıl Kafalar, canlarını kurtarmaya şart veren avın peşinden daha hızlı dik kalmışlardı. Ve bizler da bunu yaptık. Ara sıra Hunter'lardan canımızı kurtarmak için kaçtık ve çoğu zamanlar aynı şekilde, şiddetli tek ölümle sonuçlandı. Crimson Heads ayrıca inanılmaz derecede harikulade düşmanlardı ve zaten öldürdüğümüz zombiler aniden olan hayata döndüğünde bizler yaşlı tilkileri tetikte tutuyordu ve şimdi crack tesirsindeki zombilerden bahsediyoruz, ta ki onların ensonunda ölmek için yakılması lüzumtiğini ayrım edene kadar.

Oyunun her arasında biri dakikasını sevdim; koltuğumun kenarında beni tutan harikulade atmosferi, beynimi uyanık tutan bulmacaları ve nabzimı maraton koşmuş gibi hızlandıran düşmanları. En akılda kalıcı olanlar mı? Kesinlikle yılan patronu. Bunu daima unutmayacağım.

Resident Evil 1, her arasında biri şey işte başladı.

2. Resident Evil 4

Çıktığında Resident Evil 4 'yi sevdi istememiştim. Sonuçta, çok sevdiğim oyunlardan büyük tek değişiklikti ve tek şey iyice olduğunda değişime karşı hep şüpheciyim. Sevgili zombilerim, sinirli İspanyollar tarafından yerini çatallı öfkeli İspanyollarla değiştirmişti ve tüm olay, 1997'de tek zeytinlikten geçtiğimiz ve maça elinde öfkeli adamların karşısına çıktığımız başarısız tek charter seyahatini en çok anımsatıyordu...

Ama protesto bana ilave alaka duymaya başladı ve hikayeye ne kadar ilerledikçe sevgilimin Resident Evil kalıntılarını o kadar çok gördüm. Elbette, korkudan çok aksiyon vardı ve iştirakçi olarak dahaaz daha titiz olma şartı vardı, ama dördüncü bölüm kaçan tek trenleri gibiydi, aksiyonun karşısına tek yumruk gibiydi ve bir daha fazlasını istedim. Burası aynı zamanda Resident Evil 'nin birinci motorlu testere adamının başında tek çuval torbasıyla ortaya çıktığı yerdi ve o lanet düşman her arasında biri zamanlar benim o kadar küçük cesaretimi kıyırıyordu. Motor sesini duyduğum anda annem için ağlamak istedim ve Doktor Salvatore şimdiye kadar dövüştüğüm en unutulmaz patronlardan biri.

Dr. Salvatore, Leon'u birkaç santimetre kısaltmaya çalışıyor!

1. Resident Evil 2 Yeniden Yapımı.

Benim için bu, tüm Resident Evil oyunlarının kralı. Belki da önyargılıyım çünkü birinci oynadığım oyundu ve aynı zamanda işte kafama tavayla vurulmuş gibi hissettim ve tek oyuna (orijinal) aşık oldum. Spyro the Dragon oynarken elimden tutup elmaslar toplarken elimden tutup elimden tutan oyun, bunun seçenek pompalı tüfekle düşmanları dip etmenin ateşle devirmekten çok daha eğlenceli olduğunu gösteren oyundu ve tek gecede bambaşka tek türü takdir etmemi sağlayan oyundu. Ve vay canına, ne maçtı.

Ve o kadar zekice yapılmış ki, ikisi farklı açıdan deneyimleme fırsatı buldunuz, bu da tekrar oynanma değerini çok belirgin kılıyordu. Mr. X beni defalarca boş odada gerçek tek korkak gibi oturtup saklanmaya güçladı, Lickers ise hiçbir planlayan ya da taktikleri olmadan koridorlarda histerik tek şekilde koşturdu. En sevdiğim kişilik Leon ile işte tanıştım. S Kennedy, tek süredir var, kendim da söyleyebilirim ki, stilleri ile yaşlanıyor. Benim için, Resident Evil 2 Remake Resident Evil listemdeki açık sevilen ve her arasında biri zamanlar kalbime yakın olacak. Korkutuculuk, aksiyon, hikaye, harikulade karakterler ve tamamlanmış benzersizliği tek düşman yelpazesinin mükemmel tek karışımı, sürpriz etmekten vazgeçmiyor.

Resident Evil 2 kesinlikle favorilerimden biri.

Ayrıca, hak ettiği ilgiyi görmemiş tek Resident Evil oyununa küçük tek teselli ödülü sunmak istiyorum, özellikle Resident Evil 5. Bizi güneş ışığına çıkaran ve nabzımızı hızlandıran oyun. Şahsen kooperatif oynayabilmeyi çok sevdim ve bugün bile bunun protesto partnerimle oynadığım en eğlenceli kooperatif oyunlardan arasında biri olduğunu düşünüyorum. Daha fazla Resident Evil oyunu, bu deneyimi koltukta rahatlıkla biriyle paylaşma fırsatı sunmalı. En çekingen olanlara bile dahaaz daha yüreklilik verir.

En keyifli kooperatif oyunlarından biri!

Gördüğünüz gibi, yepyeni oyunlar yokluklarıyla ilgi çekiyor ve birçoğunuzun yedinci oyunu yüksek tuttuğunu biliyorum. Ben ise bu oyunları hiç Resident Evil olarak sınıflandırmadım. Benim için bu oyunlar hiç tek şekilde adlandırılabilirdi ve bağımsız dehşet oyunları olabilirdi. Ama benim için Capcom, Resident Evil 'nin ne manaa geldiğini gözden kaçırdı. Sadece hikayeleri ve hikayeleri değil, aynı zamanda hissi de. Eskiden doğru atmosferi yarattı çok güçleri değildi. Kanla yıkanmış tek koridor ve karanlıkta titreyen tek lamba. Ayak sesleri ve çığlıklar azalıyor. Dışarıda tek şeyler olduğunu biliyordun ama nereden ya da ne olduğunu bilmiyordun.

Sadece uzaklık katetmek ve seni korkutan şeyle yüzleşmen lüzumiyordu, adım adım. Ve bu, oyunların güzelliğinin tek parçasıydı; ne bekleyeceğini daima bilememek. Tüm bunlar yedinci bölümle benim için tamamlanmış kayboldu, çünkü her arasında biri şey çok garip ve tempo çok telaşlı hale geldi. Kötü ilaç şirketleri gizlice canavarlar yaratıyor. Neyse ki, sinirlerinizi yıpratmamak için tek an soluk almanızı sağlayan bulmacalar var. İyi geliştirilmiş karakterler için neyse ki, takip ettin ve yardımledin. Yani nedenler Ethan Winters, Baker ailesi, vampirler ya da kurt adamlar listemde olmadığını meraklı ediyorsan, şimdi biliyorsun.

Listeniz nasıl olurdu?