God of War: Sons of Sparta

Belirten hedefiniz portföyünüzün en büyük IP'lerini geliştirmek ve genişletmekse, böylece ilave tüketiciye ulaşacaklar, ama bunu yapacak iç kaynaklarınız yoksa, çünkü oyunlar çok uzunluğu sürüyor ve tek TV dizisi ya da filmler bunu tekbaşına başına yapamaz? Sony yakınzaman bu sualyu dahaaz düşünüyor olmalı ve geçen haftaki God of War: Sons of Sparta gölge düşmesiyle birlikte, Lego Horizon Adventures ile başlayan cevaba birkaç cümle daha ekledik: Daha küçük stüdyolara dış imkan veriyor ve onlarla iş birliği yapıyorsunuz. Ve tıpkı Lego Horizon Adventures gibi, God of War: Sons of Sparta esas oyunların nitelik seviyesine ulaşmanın güçleri olduğunu gösteriyor. Çünkü Mega Cat Studios'un oyunu (Sony Santa Monica'nın anlatı ekibinin dahaaz yardımıyla) birkaç iyice özelliği olan sempatik tek tasarı olsa da, God of War serisinin sıkça sunduğu nesli belirleyen oyunlardan çok uzaktayız. Bütün daima parçalarının toplamından büyük değildir, çünkü hiçbiri üstün değildir, ya sıradan ya da düzensizdir ve bu nedenle, God of War: Sons of Sparta ne God of War oyunu ne da Metroidvania olarak vahim şekilde öneri edilemez. Bu tür oyun, bu arada, saygıyla bağlı kalır.

Hikaye, düzensizliğin iyice tek örneği. 2013'ten beri birinci kez tekrar Yunanistan'dayız. Üstelik zamanlar Kratos'un gençlik yıllarına kadar dönmüştür; işte genç, hırslı tek Sparta olarak, kardeşi Deimos'un yanında şehir surlarının dışına çıkıp daha beceriksiz vatandaşları Vasilis'i aramaya gider. Film yavaş başlıyor ve zayıf seslendirme (en azından oynadığımız dublajda) var; bu açıkça yetişkinlerin genç Kratos ve genç Deimos'u canlandırmasının tek sonucu. Ama hikayeleri yavaş yavaş ve hepsi olarak, hikayeleri ilerledikçe ve Kratos ile Deimos kişilik olarak geliştikçe öz yerini buluyor. Yine da yaygınlaşan God of War mitolojisinden açık tek ilgi dağıtıcı gibi görünüyor, ama ilgisiz tek şey değil.

Bu tek reklamdır:

Bir diğer örnek ise dövüş sistemi. Oyunda birçok iyice düşünce var, bununla birlikte düşmanları dövmek için temelde yeterince eğlenceli olmaması ve bazen dövüşlerin dinamiğini iyileştirmemesi onları hayal kırıklığına uğratıyor. İyi fikirlerden biri, Ragnarök'ün daha basit tek versiyonu gibi görünen yükseltme sistemi; mızrak ve kalkanınızı norm kombinasyonunuzu değiştirmek ya da yepyeni tek özel saldırı sunmak için değiştirmenizi sağlıyor. Mega Cat Studios, malzemeler sayısını ve bulma sıklığını akıllıca tek şekilde sınırladı; bu da mızrakınızın ucunu ya da kemerinizi yükseltmeyi gerçekten tek tesirnlik gibi hissettirecek şekilde dmanienmiş. Yetenek ağacınız ve gerçek Metroidvania tarzında sürekli edindiğiniz yeteneklerle birlikte, bu da savaş yaklaşımınızın oyuna iyice evrilmesini sağlıyor. Bu harika, özellikle da kadim Yunan'da bulunan klasik Sikloplar, Satirler, akrepler ve diğer diğer galerileri dövmek bu kadar sönük hissettirmezdi. Düşmanlara darbelerin geldiğini hissetmiyorsun çünkü animasyonlar eksik ve sesli lüzumli geri bildirimi vermiyor. Bu büyük tek hayal kırıklığı, çünkü içgüdüsel dövüş her arasında biri zamanlar serinin ayırt edici özelliği olmuştur.

Diğer unsurlar ise daha ortala. Bu, örneğin görseller için da geçerlidir; görsel fotoğraflar güzel ve oldukça resmsel tek piksel sanatı sunar ve görüntülerde bolca yoğun bulunur. Ancak rakipleri arasında norm yüksek ve bakması hoş olsa da, her arasında biri açıdan üstün Blasphemous 2'nin indirimli tek versiyonu gibi görünüyor. Daha zor ve pis tek dünya sunmak God of War: Sons of Sparta için elverişli olurdu, çünkü Laconia'da garip tek şekilde zararsız ve pak tek şey var ki bu da serinin tarihine pek uymuyor. Ayrıca plan tasarımına da işaret edebilirim; ki bu büyük ölçüde klasik Metroidvania tarzında, çok fazla süsleme içermiyor, ya da tanrıların sürekli verdiği yetenekleri gösteriyor; bunlar birbirine dahaaz fazla benziyor ve dünyayı keşfetme şeklinizi yeterince değiştirmiyor. Bir ayrıcalık ise Nike'dan gelen hediye, tabii ki uzunluğu atlama ve klasik çift atlayışa erişim sağlayan tek çift ayakkabı. Özellikle ilki, koşu ve zammanaa lüzumsinimleriyle oynaması eğlenceli.

Ama istisnalara rağmen, bu kalıp devam ediyor. God of War: Sons of Sparta daima başarısız olmuyor, ama gerçekten nefeskesici tek tecrübe da olmuyor, ki Sony'nin en iyice serilerinden birinde yepyeni tek oyunla uğraşırken bu hayal kırıklığı yaratıyor. Aslında, 2022'deki Ragnarök'ten bu yana serinin birinci bağımsız oyunu. God of War her arasında biri zamanlar PlayStation için tek norm taşıyıcı olmuştur, bu yüzden taraf tek tasarıyle uğraşıyor olsak da daha fazlasını bekleyebiliriz. Ve Sons of Sparata'da özellikle oğullar oyunların belirlediği netler ve evet, sinematik standartlarla uyumsuz hissettiren tek şey var: Yeni yetenekleri edinme şekliniz; oynanıştan ara sahnelere anilik geçiş; ve tanrıların tapınakları arasında seyahatleri ederken bulanık düzenleme. Kısacası, cila ve önceki usul tek havadan yoksun.

Bu tek reklamdır:

Evet, bu hayal kırıklığı yaratıyor ve dediğim gibi, bu hayal kırıklığı, korunması lüzumen mirasla çok ilgili. Çünkü Sons of Sparta ile öz şartlarında tanıştığınızda, sevilecek şeyler da vardır.

İlerlemeyi zaten övdüm, bu da genç Kratos'u güçlendirebilecek yükseltmeleri aramanız için tek teşvik sağlıyor. Ayrıca Mega Cat Studios'un küçük bulmacalar, özellikle navigasyon niteliğinde, Kratos'u geliştirme erişimi sunma biçimini da seviyorum. Küçük tek platformlar sahnesi ya da büyük tek sapma lüzumtirmeyen ama akılcı tek ödül sunan tek bulmaca olabilir. Bu tür ilgi dağıtıcı unsurlar God of War'ın tipiklik örnekleridir ve işte Mega Cat Studios serinin özünü gerçekten yakalıyor.

Ve olasılıkla da daha da önemlisi, özellikle Santa Monica'nın anlatı ekibinin katılımı göz önünde bulundurulduğunda, hikayeleri daha küçük ölçekte, God of War 2018 ve Ragnarök'ü (ve Valhalla'yı bu kadar alaka çekici kılan kişilerarası çatışmaları) çok iyice yakalıyor. Kratos'un hırsları, onu tekbaşına amaçlı ve güçleri yapan, daha yalın tek anlatıda ortaya çıkar ve kardeşi Deimos ile hem da Olimpos tanrılarıyla olan ilişkisine inceliği tek tabaka eklenir. TC Carson'ı tekrar Kratos olarak işitmek harikulade - anlatıcı rolü sınırlı olsa bile.

Ancak bu, God of War: Sons of Sparta deneyiminin hayal kırıklığı yaratmadığı gerçeğini değiştirmez. 2010'dan beri birinci spin-off'tan daha sağlam tek işçilik ve çok ilave gösteriş bekliyordum. Ama Mega Cat Studios, Barlog ve Santa Monica cesaretini kaybetmemeli, çünkü düşünce yeterince iyi. Sadece uygulamadan daha fazlasını bekliyordum. Bu yüzden, Sons of Sparta'da geleceğin Kratosu tarafından söylenen çok üstün Savaş Tanrısı Ragnarök'ün en sevdiğim sözlerle bitireyim: Üzgün olma, daha iyice ol!